Бир туманда шундай ажойиб бошқарув услуби пайдо бўптики, у ерда ўринбосар бўлиб ишлаш эмас, тирик қолишнинг ўзи ютуққа айланиб қолган.

Ким келса, бироз ишлайди, кейин ғойиб бўлади. Бири чидолмайди, бири қочади, бири касал бўлади, яна бири “мендан бошқаси ишласин” деган хулосага келади.

Асакага келганидан бери ҳоким Насибулло Мўминов ўз ўринбосарларини, ташкилот раҳбарларини сиғдирмайди, уриб-сўкиб ишлашига шароит яратмай, қочишига мажбур қилади.

Вилоятга нима дейди, ўзи кетиб қолди дейди. Кадрлар қўнимсизлиги учун албатта биринчи раҳбар айбдор бўлади. Таҳлил қилайлик.

Насибулло Мўминов ҳоким бўлиб иш бошлаганида унинг 1-ўринбосари марҳаматлик Азамат дегани эди. Уни ҳайдади, кейин статистика бошлиғи Зафар деганини қўйди, уни ҳам ҳайдади, кейин Олим дегани келди, дом-дараксиз йўқ. Кейин Саидислом дегани ишлади, у ҳам йўқ. Ҳозир эса тумандаги Миллий банк бошлиғини, банкни ревизиядан чиқаролмай, орқаси лой бўлиб юрган Шерзод дегани ишламоқда.

Қурилиш бўйича ўринбосари Достон дегани келган эди, кўп ўтмай уни ҳайдади, кейин Қаҳрамон дегани бўлди, чидолмади. Кейин Умид дегани бўлди, инфаркт бўлишига оз қолганди, қочиб кетди, ҳозир эса бу лавозим вакант.

Насибулло Мўминов ҳоким бўлиб келганида қишлоқ хўжалиги бўйича ўринбосари Улуғбек эди, ҳайдади, орада яна кимдир келди, лекин пора билан қамалди, кейин Достон бўлди, ҳайдади, ҳозир эса Абдураҳмон дегани мажбуран ишлаяпди. Лекин уни обрўсини ҳамманинг олдида тўик бўлган. Қўғирчоқ.

Насибулло Мўминов ҳокимликни бошлаганида инвестиция бўйича ўринбосари Нурбек эди, уни бошқа лавозимга олди, кейин Иброҳим дегани ишлади, уни ҳам катта йиғилишда шахсиятига теккани учун қочиб кетди.

Шаҳар ҳокими келганида Улуғбек эди, ҳайдади, энди Нурбек ишлаяпди.

Насибулло Мўминов ҳокимликка тайинланганида ёшлар бўйича ўринбосари Шоҳрух эди, уни ҳайдади. Кейин Акмал дегани ишлади, қочиб кетди, кейин Улуғбек дегани ишлади, ҳозир у ҳам ҳамманинг олдида шахсиятига теккани учун инфарктни бошидан ўтказиб, ишга чиқмаябди.

Хотин-қизлар бўйича ўринбосари Дилфуза эди. Фақат у сабр қилиб ишлаётганди, қандай кетказишни билмай, бир ногирон аёлни бақириб-сўкиб ҳайдаганди. Аёлларга масъул одам Дилфуза бўлгани учун у жавоб бериб, уни ҳам бошига етди. Шу ўринда Дилфуза аёл айбсиз айбдор бўлиб қолди. Ҳокимни судга берди. Ҳозир эшитишимизча, апелляция суди бўлиш арафасида.

Хуллас, лавозимлар конвейердек айланади: бугун бир одам, эртага бошқаси, индинга эса ўриннинг ўзи вакант.

Қарабсизки, туманда кадр сиёсати эмас, худди тезкор алмашинув чемпионати кетяпти. Бир лавозимда одамдан кўра курсининг ўзи кўпроқ тажриба орттирган.

Энг қизиғи, шунча алмашинувдан кейин ҳам муаммо кадрда, дейишади. Ваҳоланки, дарахтнинг барги эмас, илдизи қуриса, сояси ҳам узоққа бормайди.

Одамлар тақдири билан тажриба ўтказиладиган полигон эмас бу. Ҳокимлик дегани қўрқитиш, ҳақорат қилиш ёки одамни ишдан бездириш эмас. Ҳоким дегани жамоани ушлаб қолиш, ишлатиш ва натижа қилишга интилади.